Nederland is in de ban van het coronavirus. Ook bij Zorgcentrale Noord (ZCN) staan we met zorg op afstand in de frontlinie van de coronacrisis: om te helpen, om Nederland beter te maken en om zorgend Nederland draaiende te houden.

De komende tijd delen we verhalen uit de frontlinie.

Baukje Reinders Frontberichten Zorgcentrale Noord corona
‘Onze zorg gaat veel verder dan alleen de instructie’
Baukje Reinders, verpleegkundig zorgcentralist bij ZCN

‘Met een vast team van collega’s bieden we beeldzorg aan thuiswonende ouderen. Veel cliënten krijgen nu geen thuiszorg meer, omdat hun thuiszorgmedewerker ingezet wordt bij cliënten met corona. Via beeldzorg kunnen we deze mensen alsnog de zorg geven die ze nodig hebben.' 

'Zo helpen we een oudere mevrouw met dementie bij het klaarmaken van haar maaltijd tussen de middag. Wij bellen haar tussen 12 en half 1 en geven instructie: haal de maaltijd uit de koelkast, prik gaatjes in de folie, zet het in de magnetron ... In de tijd dat de maaltijd in de magnetron staat, maken wij een praatje met haar. “Hoe gaat het met u, wat gaat u doen vandaag?” Deze mevrouw vindt de coronacrisis heel eng. Ze gaat niet naar buiten, want ze is bang om ziek te worden door corona. Haar wereld is wel heel klein zo. Daarom is het belangrijk dat deze mensen elke dag iemand spreken. We doen niet alleen maar ons ding: onze zorg gaat veel verder dan alleen de instructie.’

‘Ik vind het belangrijk dat je echt dichtbij de mensen komt, dat je weet wat er bij ze speelt. Dat lukt omdat we een klein team hebben, waardoor de zorg persoonlijk blijft. Iedere cliënt ziet zo een vertrouwd gezicht op het scherm. Dat werkt goed tegen de eenzaamheid die veel mensen ervaren. Dat vind ik een van de allerbelangrijkste dingen die we met deze manier van zorg kunnen bieden. Wij maken met zorg op afstand voor veel mensen nu echt het verschil. Al is het soms ook lastig. Bijvoorbeeld toen een zoon belde dat hij graag zijn ouders bij hem thuis wilde verzorgen. Je merkt dan dat mensen noodgrepen doen nu ze hun vader of moeder al wekenlang niet kunnen bezoeken. Het is moeilijk dat je ze moet vertellen dat hun oplossing toch echt niet kan. Hoe graag ook ik wil dat het kan op zo’n moment. Aan de andere kant maakt het mijn werk ook zo waardevol, vooral in deze coronatijd.’  

Wilma Duinkerken Frontberichten Zorgcentrale Noord corona
'Het zijn de kleine dingen die het doen'
Wilma Duinkerken, zorgcentralist

‘Tijdens mijn nachtdienst drukte een cliënt op de knop van haar persoonsalarm. De afspraak met mevrouw is dat we haar dan bellen om te vragen of alles in orde was. Ik kreeg haar aan de telefoon en er bleek gelukkig niets aan de hand. We raakten in gesprek, ze vertelde dat ze bang was over alles wat er gebeurde met het coronavirus. Mevrouw vond de situatie zo ongrijpbaar. Het was weer een beetje zoals in de oorlog zei ze, toen wist ze ook niet waar ze aan toe was. Ik had zo met haar te doen. Toen we het gesprek beëindigden, zei ze: “Dankuwel voor dit gesprek, ik denk dat ik nu wel weer kan slapen”. Juist zo midden in de nacht was het een bijzonder gesprek, waaruit wel blijkt dat veel mensen zich zorgen maken. Het is mooi dat ik de mensen dan verder kan helpen. Het zijn, ook tijdens de coronacrisis, soms de kleine dingen die het doen.’

Olga de Vries - verpleegkundig zorgcentralist ZCN - corona
'Wat ik doe, doet er echt toe'
Olga de Vries, verpleegkundig zorgcentralist

‘Hoe machteloos je als familie kunt zijn, dat heb ik pas ervaren aan de telefoon. Nadat een oudere man aan de gevolgen van het coronavirus overleed, bleek zijn vrouw ook coronabesmet. Ze moest in quarantaine en mocht daardoor naar verwachting niet bij de uitvaart van haar man aanwezig zijn. Natuurlijk wilde ze – al was het maar op afstand – afscheid nemen van haar man. Een van de kinderen belde met de vraag of er een thuiszorgteam bereid was om moeder te helpen met douchen en haren wassen, zodat ze op haar mooist afscheid kon nemen. Ik heb er alles aan gedaan om dat voor elkaar te krijgen. Ik wilde graag iets betekenen voor mevrouw. Want dan ben je zo ziek door hetzelfde virus als waaraan je man is overleden, mogen je dochters niet bij je komen, moet je rouwen in je eentje en mag je waarschijnlijk niet bij het afscheid van je man zijn. Dan voel je de machteloosheid. Dit zijn de momenten waarop het coronavirus dubbel zo hard toeslaat. Het is bewonderingswaardig hoeveel kracht mensen dan toch hebben.’

‘We krijgen op de zorgcentrale veel telefoontjes van mensen die coronabesmet zijn en toch thuiszorg nodig hebben. Met onze protocollen weten we dan hoe praktisch te handelen. Toch vergt het ook de nodige improvisatie van ons ondanks dat je de protocollen hebt. Want er gaan nu veel dingen anders. Dan is het soms ook goed om je gevoel te volgen. Ook wanneer iemand bijvoorbeeld snel moet worden opgenomen in een verpleeghuis. Je hebt dan veel praktische zaken te regelen zodat de opname goed verloopt. De protocollen helpen op dat moment, maar voor de menselijke maat moet je soms ook je gevoel leidend laten zijn. Dat maakt wat ik doe, er echt toe doet.’

Winette Siepel - verpleegkundig zorgcentralist ZCN - corona
'lk kan cliënten geruststellen'
Winette Siepel, verpleegkundig zorgcentralist

‘Veel cliënten bellen omdat ze ongerust zijn. Bijvoorbeeld over hun eigen gezondheid omdat ze klachten hebben die kunnen wijzen op corona. ‘’Kan de zorg dan nog wel komen om mijn steunkousen aan te trekken?’’ Ik verwijs ze door naar de juiste zorgorganisatie, zodat ze toch thuiszorg kunnen blijven krijgen. Een luisterend oor is vaak al genoeg. Ik denk mee in oplossingen hoe het wél kan. Vaak is dat een kwestie van logisch nadenken.'

'Ook spreek ik familie die wil weten hoe het gaat met bijvoorbeeld hun vader of moeder in het verzorgingshuis. Hoe is de gezondheid, welke zorg krijgt diegene nu? Ik breng de familie in contact met de zorg ter plaatse. Ook zie ik vragen voorbij komen van mensen die bezorgd zijn of de wijkverpleegkundigen wel de juiste beschermingsmaatregelen nemen. Ik kan ze dan vertellen dat alle zorgmedewerkers werken volgens de richtlijnen van het RIVM. Doordat wij van elke zorgorganisatie weten hoe ze werken, kan ik de cliënten geruststellen.‘